به گزارش گروه حجت الله به نقل ازخبرگزاری مهر، ماه همانند زمین دارای یک میدان سراسری نیست، اما در بعضی از سنگهای سطح این قمر که همراه با برنامه های فضایی آپولو به زمین آمده اند بقایای مغناطیس دیده می شود که نشان می دهد در تاریخ گذشته ماه یک میدان مغناطیسی سرتاسری وجود داشته است.
به دلیل نبود یک میدان مغناطیسی گسترده، قطب نما نمی تواند برای جهت یابی در سطح این قمر کمکی کند.
از 40 سال قبل دانشمندان در تلاش برای یافتن پاسخی برای این سئوال هستند که چرا باوجود فقدان یک میدان مغناطیسی سرتاسری در سطح ماه سنگهای مغناطیسی شده وجود دارند؟
اکنون به نظر می رسد که گروهی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز جوابی برای این پرسش یافته اند.
برپایه تصاویر زیر (تصویر سمت چهره مرئی ماه و تصویر سمت راست طرف پنهان ماه) قسمتهایی از سطح این قمر که به لکه های بدن پلنگ شباهت دارند مغناطیسی است. شاخص زیر تصویر، سطح مغناطیسی شدگی را در مقیاس نانو تسلا نشان می دهد.
گروهی از دانشمندان آمریکایی توانستند منشای وجود نیروی مغناطیسی ماه را کشف کنند که به نظر می رسد توضیح مناسبی برای حل معمایی باشد که از 40 سال قبل ذهن ستاره شناسان را به خود مشغول کرده است.
